Κάπου στην Αθήνα, τρεις συγκάτοικοι -ο Γιάννης, η Άννα κι ο Ορέστης- προσπαθούν να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση μιας κανονικότητας εν μέσω καραντίνας. Καφέδες, τσιγάρα, φαγητά, μουσικές και ατελείωτες συζητήσεις συνθέτουν την καθημερινότητα της κοινής τους ζωής. Σταδιακά ο «ασφαλής» χώρος του διαμερίσματος μετατρέπεται σε πεδίο μικρών αλλά και μεγάλων συγκρούσεων, φαντασιώσεων και αμήχανης οικειότητας.

Άμεσο, ειρωνικό κι εξομολογητικό, το ΜΕΣΑ αποτυπώνει με ρεαλισμό και οξύ χιούμορ τις εμπειρίες μιας γενιάς που έμαθε να ζει στο όριο μεταξύ πλήξης και ανατροπής. Μια ιστορία για τη φθορά της συνύπαρξης, την κωμικοτραγική φύση των σχέσεων και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην εγγύτητα και την ασφυξία. Για το πώς επιβιώνουμε όταν ο κόσμος συρρικνώνεται σε τέσσερις τοίχους, ενώ το μόνο που μας μένει είναι να κοιτάξουμε κατάματα τον εαυτό μας – και τους άλλους.